- Tarihçe -

     İlçenin merkezi, eski çağlarda Lydia Bölgesi ile Misis Bölgesi arasında doğal sınır olarak kabul edilen Demirci Dağı'nın batı eteklerinde kurulmuştur. Yontma Taş, Cilalı Taş, Bakır ve Tunç devirlerini yaşamış yerleşim alanıdır. Hitit, Frigo, Lidya, Pers, İskender, Bergama, Roma'nın ikiye ayrılmasından sonra Bizans (Doğu Roma) egemenliklerini tanıyan, yeni yerleşimlerle gelişen ilçe, Anadolu Beylikleri döneminde Türk egemenliği altına girmiştir. Bütün Anadolu'nun Türkleşmeye başladığı bir sırada Batı Anadolu'ya bir uç beyi olarak atanan Saruhanoğulları ''Gaza ve Cihad'' geleneği ve fethedilen yerlerin fethedenlere yurt olarak verilmesi geleneği içinde, Demirci ve Çevresi 1310 yılından sonra Türk egemenliğine girmiştir.

     Saruhanoğlu Çuğa Bey, onun ölümünden sonra oğlu Devlethan ve onun da ölümünden sonra Yakup Çelebi, Demirci ve yöresinin hâkimi olmuşlardır. Saruhanoğulları'nın Osmanlı'ya bağlanmasından sonra Yıldırım Beyazıt, Saruhanoğlu Hızır Şah'a Demirci, Adala, Gördes, Kayacık ve Kemaliye taraflarının yönetimini bırakmıştır. Hızır Şah döneminde Demirci, Borlu ve çevre köylerinde birçok vakıf yapılmıştır. Kültürel yatırımlar gerçekleşmiştir. Osmanlı belgeleri Hızır Şah'ın adından da çok söz etmektedir. 141O'da Hızır Şah'ın öldürülmesiyle Devlet Han'ın oğlu Yakup Bey, Demirci'de hüküm sürmüştür.

      Saruhanoğulları'nın hâkimiyetinin 1412'de sona ermesi sonucu o tarihten 1920 tarihine kadar, yani Yunan işgaline kadar Osmanlı egemenliğinde kalan Demirci, Saruhan Sancağı'na bağlı olarak 1595 yılına dek veliaht şehzadelerin yönetimi altında bulunmuş bir kaza merkeziydi. Kadılık idaresi 1754 yılına kadar sürmüş, o tarihten sonra Demirci, ayanların eline geçmiştir. Voyvoda Kocabaşı ile başlayan ayanlık yönetimi, Demirci'de belediye yönetimi kurulana kadar devam etmiştir. Demirci Kurtuluş Savaşı yıllarında sürekli işgal altında kalamamış ve özellikle Demirci Kaymakamı İbrahim Ehem’in örgütlediği akıncılarla Yunanlılara karşı başarılı bir direniş gösterilmiştir. Demirci, Kurtuluş Savaşı'nın en sıkıntılı günlerinde ümit ışığının parıldamasına neden olmuştur. Demirci zaferinin kazanılması; Bursa'nın Yunan işgali altına düştüğü, bu yüzden TBMM'nin heyecanla çalkalandığı ve bazı üyelerinin kendilerini tutamayarak ağladığı, Bursa Komutanı Bekir Sami Bey'in ve Alaşehir Havalisi Komutanı Aşir Bey'in görevlerinden alındığı bir dönemde bu olayların yatışmasına sebep olmuştur.

- Cografya -

      İlçe, Ege Bölgesinin İç Batı Anadolu bölümünde yer alır. İl Merkezi'ne 165 km. uzaklığı nedeniyle diğer ilçelere nazaran en uzak ilçe konumundadır. Doğu ve kuzeydoğusunda Kütahya, kuzeyinde Balıkesir İli ile sınır teşkil eder ve güneyinde Manisa ilçelerinden Selendi, Kula, batısında ise Gördes ile kısmen de Köprübaşı ilçeleri ile çevrili bir konuma sahiptir. Kapalı havza konumunda olan ilçe, Simav Dağları ve 1475 mt. yükseklikteki Akçakertik Sırtı, 1487 mt. yükseklikteki Türkmen Dağı, 1535 mt. yükseklikteki Asi Tepesi bulunmaktadır. Ayrıca Demirci Simav Dağlarında Damcık, Ziyaret Tepe 1795 mt. yüksekliktedir. İlçede kuzeyden güneye akmakta olan Demirci Çayı bulunmaktadır. İlke çayının kollarını ise Asi Tepesi dağının güney ve doğusuna düşen sahalarda sırayla Gümele Deresi, Değirmen Dere ve Iklıkçı Derelerinin birleşmesiyle Alaağaç Deresi ve nihayet daha doğuda Minnetler Deresi oluşturmaktadır. Manisa'nın şirin ilçelerinden biri olan Demirci Asıl Ege ile İç Ege'nin dokunak noktasında 30.000.000 civarındaki merkez nüfusu ile şirin bir yerleşimdir.

      İlçenin 96 köyü bulunmaktadır. Köyleri ile beraber 1233 Km2 alana sahiptir. Doğusunda ve Kuzey doğusunda Kütahya İli Simav ilçesi, Güneyinde Selendi, Batısında Köprübaşı ve Gördes ilçeleri ile çevreli olan Demirci, yine Batı ve Kuzeybatı’sında Balıkesir İli Sındırgı ilçesine komşudur. Bir araştırmaya göre Türk insanının sağlıklı olmak kaydı ile ideal yaşama sıcaklığı 18 - 25 Co arasındadır. Demirci bu değerler arasında bir yıl içinde yaklaşık 120 gün kalarak Ege'nin yayla turizmi açısından son derece ideal ortamlarından birini oluşturmaktadır. Çevresine göre oldukça yüksek olan Demirci ilçe merkezi ortalama 900 mt. rakıma sahiptir. Yıllık sıcaklık ortalaması 12 Co civarındadır. Yıllık yağışların yüzde 50’ye yakını Kış aylarında düşer. Doğal bitki örtüsünde 850 mt. civarında Kızılçamlar (Pinus Britia) yayılma alanının sonuna gelirken, çevredeki dağlarda yerini Karaçamlara (Pinus Nigra) bırakır. Geçiş özelliği gösteren iklim, Akdeniz ile Karasal iklimin baskılarını yaşar.
En yüksek İlçe Merkezi:DEMİRCİ-850 M.

- Ulaşım -

      Günlük ulaşımını başta İzmir olmak üzere Salihli, Manisa, Akhisar, Balıkesir, Sındırgı ve Simav üzerinden sağlamaktadır. Sayılan bu merkezlere günlük olarak özel firmalar tarifeli seferler düzenlemektedir. Özel araçları ile Demirci'ye gelmek isteyenler için bu merkezlerin dışında Ankara - İzmir E 23 karayolu üzerinden Uşak, Abide, Simav yolu ile Uşak'tan 2 saatte Demirci'ye ulaşılabilir. Bir başka yol Kütahya, Gediz, Simav üzerinden 180 km’dir. Kütahya, Tavşanlı, Emet ilçeleri üzerinden de aşağı yukarı aynı zamanda Demirci'ye ulaşmak mümkündür. İzmir - İstanbul güzergahında Bursa üzerinden 225 km yol alarak Demirci'ye Orhaneli, Harmancık, Dağardı, Simav karayolu bağlantısı ile ulaşmak mümkündür. Bursa - Eskişehir yolundan İnegöl, Domaniç, Emet, Simav yolu ile yaklaşık 200 km. sonra Demirci'ye ulaşılmaktadır.

      Güney Marmara'dan Demirci'ye ulaşmak isteyenler için 140 km. uzunluğunda bir yol ile Balıkesir, Bigadiç, Sındırgı yol kavşağında Çaygören barajı üzerinden Sındırgı-Simav yolu ile Demirci'ye ulaşılır. Tamamı asfalt ve karayolu olan bu yollar aynı zamanda harika manzaraları ile gerçekten görülmeye değer özelliklere sahiptir. Sındırgı üzerinden 60 km. ile Demirci'ye ulaşan bir başka yol daha bulunmaktadır. Ancak yolun fiziki ve geometrik standartlarının yeterli hale getirilmesi gerekmektedir. Ankara - İzmir E 23 karayolunda Selindi yol kavşağından itibaren ve Selendi üzerinden asfalt karayolu ile 76 km. lik bir yolculukla Demirci'ye ulaşmak mümkündür.  Demirci İlçesi'nin Manisa'ya uzaklığı 158 Km.

- Nüfus -

     2000 genel nüfus sayımı sonuçlarına göre ilçe merkezi 21,230 , Borlu , İcikler kasabaları ve köylerin nüfusu 38,084 olmak üzere 59,314'ü bulmaktadır. İlçenin 22 mahallesi, 4 belediyelik kasabası ile 94 köyü vardır. İlçenin nüfusu kalabalık kasaba ve köylerinden azıları şunlardır: Borlu, İcikler, Mahmutlar, Durhasan, Kılavuzlar, Kuzuköy, Üşümüş, Minnetler, Kargınışıklar, Esenyurt ve Köylüce'dir.'

     2005 Yılı Demirci'deki doğum ve ölüm rakamları açıklandı. 2005 yılı içinde 694 kişiye doğumdan dolayı yeni nüfus cüzdanı düzenlenirken, 341 kişi ölüm nedeni ile nüfustan düştü. İlçe nüfusu 2005 yılı içinde 353 kişi arttı.
  
Demirci İlçesi: 5 belde, 94 Köy, 35 Köy Bağlantı sayısıolmak üzere
TOPLAM:134 Yerleşim alanı mevcuttur.
   Demirci İlçesi Yıllara göre nüfus:
   1985 Yılı  58.168  1990 Yılı   60.184
   1997 Yılı   70.767  2000 Yılı  59.314
   Demirci İlçesi Merkez Yıllara göre nüfus:
   1985 Yılı  16.110  1990 Yılı   20.576
   1997 Yılı   28.667  2000 Yılı  21.230
   Demirci İlçesi Kırsalalan Yıllara göre nüfus:
   1985 Yılı  42.058  1990 Yılı   39.608
   1997 Yılı   42.100  2000 Yılı  38.084
   Demirci İlçesi Şehir-Köy Yıllara göre nüfus:
   2000 Yılı Şehir  21.230  2000 Yılı Köy  38.084  
   2000 Yılı YOPLAM  59.314